|
Het werk van de woordkunstenaar Willem Wilmink, past wonderlijk goed in het concept van Enschede Muziekstad. Want, veel van de teksten van Willem Wilmink laten zich moeiteloos zingen. De woorden van hem, in combinatie met de tijdloze composities van Harry Bannink, Herman van Veen en anderen die zijn liedjes toonzetten, zorgen nog steeds voor het ware Hilversum III bestond nog niet-gevoel. De tijd waarin iedereen nog zijn eigen stem gebruikte. Zodat van iedere steiger een lied kon klinken, onversterkt, onversneden, recht uit het hart; over Paljas of Jeruzalem. Het gemeentebestuur van Enschede is er trots op dat het werk van Willem Wilmink zo nauw verbonden is met onze stad.
Inleiding
Willem Wilmink werd geboren in de Enschedese Javastraat, woonde achtereenvolgens in Amsterdam, Capelle aan den IJssel en Zeist, om in de laatste fase van zijn leven terug te keren in de straat van zijn jeugd. Zijn omvangrijke oeuvre omvat liedjes, gedichten, musicals, verhalen, wetenschappelijke verhandelingen, studies, vertalingen en hertalingen. Hij beschrijft daarin op trefzekere wijze, de mens in al zijn uitgelaten vrolijkheid, melancholie en hulpeloos verdriet. Zijn kracht is het oproepen, de evocatie, van de gevoelens die samenhangen met ingrijpende gebeurtenissen; zonder de exacte gebeurtenis zelf voluit te beschrijven. Hij roept de sfeer op waarin de hoofdpersoon dat moment het beleefde en laat het ons moeiteloos mee- en herbeleven.
Markeringspunten
De grote thema's bij Wilmink zijn: nostalgie, verdraagzaamheid en sociale bewogenheid. Zonder belerend te zijn leert hij ons veel over de mens in al zijn schakeringen. Herman van Veen, één van de belangrijkste vertolkers van zijn repertoire zegt dat Wilmink voor de literatuur van een gelijkwaardige betekenis is als Rembrandt voor de schilderkunst. Over de schilder Rembrandt maakte de in Goor geboren cineast Bert Haanstra ooit een portret onder de titel 'Rembrandt schilder van de mens'. In het verlengde hiervan kunnen wij Willem Wilmink de kroniekschrijver van de mens noemen. Mededogen met het kleine, het zwakke, mensen die niet zo goed voor zichzelf kunnen zorgen, is een belangrijke motor in Wilmink's schrijverschap. Waarbij hij altijd weer de kant van de verdrukten kiest. Tijdens het festival, dat begin juni plaatsvond, zijn zoveel mogelijk facetten van Wilmink's schrijfkunst aan de orde geweest.
|
